×

Notice

Please enter your DISQUS subdomain in order to use the 'Disqus Comments (for Joomla)' plugin. If you don't have a DISQUS account, register for one here

தொடராண்டா பிரச்சனை?

Sunday, 21 April 2013 00:00 Written by  font size decrease font size decrease font size increase font size increase font size

அறிஞர்க்கழகு ஆராய்ந்து, பின் உரைத்தல். ஆட்சிக்காக ஆராய்ச்சி செய்பவர் அறிஞர் அல்லர். ஆராய்ச்சியின் முடிவை அறிவுறுத்தி, அரசியல் மாற்றம் ஏற்படுத்துபவன் அறிஞன். அரசின் முடிவுக்காக ஆராய்ச்சி முடிவையே மாற்றுபவன் வணிகன். இதைத் தான் தமிழண்ணல் முனைவர் இராம பெரிய கருப்பன் அவர்கள், 2.9.11 அன்று தினமணியில் வெளியான ”தொல்காப்பியர் நாள் ஒன்றைத் தருக” என்ற கட்டுரையில் தெளிவு படுத்தி உள்ளார். தையை ஆண்டுத் துவக்கமாக மாற்றியதை களங்கம் என்று தன் கட்டுரையைத் துவக்கியுள்ள அறிஞர், அக்கட்டுரையின் பிற்பகுதியில் தையும் நியாயமானதே, சித்திரையும் நியாயமானதே என்று பச்சோந்தித் தனமாக கட்டுரையை முடித்துள்ளார்.

தமிழறிஞர்களுக்கு நடுநிலை வேண்டும் என்று அறிஞர்-இலக்கணம் எழுதும் இவர், “தமிழ்ப் புத்தாண்டுத் தொடக்கம் தைத் திங்கள் முதல் நாளே” என்று தமிழக அரசு பிப்ரவரி 8, 2008 அன்று பிறப்பித்த ஆணைக்கு ஆதரவாக, சென்னை உயர் நீதி மன்றத்தில் ஆவணப் பத்திரம் (Affidavit) தாக்கல் செய்தார்.  இதில், ”தமிழருக்குரியவற்றை மீட்டுருவாக்கம் செய்ய மனுதாரர்கள் ஒத்துழைக்க வேண்டுமே தவிர, மதவெறி, மொழித் த்வேசம், பண்பாட்டு எதிர்ப்பு என்று குழப்புதல் அவர்களுக்கு நல்லதன்று; நாட்டின் வளர்ச்சிக்கும் ஏற்றதன்று”  என்று ஓங்கிக் குரல் கொடுத்துள்ளார்.  ஆட்சி மாறும் போதெல்லாம் ஆண்டுத் துவக்கம் மாறும், அதற்கான காரணங்கள் கேட்கப் படும் போது, எல்லாம் நியாயமே என்று தீர்ப்பு கூறுபவர்கள் நிறம் மாறிகளாக இருக்கலாமே ஒழிய, நிலையானவர்களாக இருக்க முடியாது.

தமிழண்ணல் அவர்கள் தமிழகம்-இந்தியா என்று இரண்டாக பிரித்துப் பார்ப்பது, அவர் தமிழாராய்ச்சியில் காட்டும் ஆர்வத்தை விடவும், பிளவு படுத்திப் பார்ப்பதில் காட்டும் ஆர்வமே மிகுதியாகத் தெரிகிறது. தென்னாட்டு மற்றும் வட நாட்டு காலண்டர்களில் ஆண்டுத் துவக்கம் சுமார் 19 நாட்கள் வித்தியாசத்தில் தான் வருகிறது என்று நீதிமன்றத்தில் இவர் சமர்ப்பித்திருக்கிறார். இதிலிருந்தே ஆண்டின் துவக்கம் என்பது கால சுழற்சியை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கிறது என்பது தெளிவாகிறது. பாரத நாட்டில் மட்டுமல்ல, கிரேக்க ரோமானிய காலண்டர்களிலும், வசந்த காலமான இளவேனிற் பருவத்தையே முதலாகக் கொண்டு ஆண்டைத் துவக்குகின்றனர். ARIES என்ற முதல் மாதம் 21 அல்லது 22 மார்ச்சில் துவங்குகிறது. இந்தக் காலம் தான் பூக்கும் காலம். இதன் அடிப்படையில் தான், ஒரு பெண் பருவம் எய்துவதை பூப்படைந்து விட்டாள் என்று நாம் அழைக்கிறோம். உயிர் வாழ வெப்பம் தேவைப் படுகிறது; குளிருக்குப் பின் முதலாவதாக வெப்பத்தை தரும் காலம் என்பதனால் தான், இதற்கு இளவேனில் என்ற பெயரே வந்தது. இந்த விஞ்ஞானத்தின் அடிப்படையில் தான், சித்திரை முதல் மாதமாக கொண்டாடப் படுகிறது. அன்று தான், முதல் ராசியான மேட ராசிக்குள் கதிரவன் நுழைகிறான். வானவியல் ரீதியாக, வான் மண்டலம் 360 டிகிரிகளாகப் பிரிக்கப் படுகிறது. இதில் மேட ராசி முதல் ராசி என்பதால், இதிலிருந்து தான் சுழற்சி ஆரம்பிக்கிறது. மீண்டும் கதிரவன் 12 ராசிகளைச் சுற்றி விட்டு, இதே இடத்திற்கு வரும் போது, ஒரு ஆண்டு முடிவு பெறுகிறது. இந்த சுழற்சியில் வெப்ப காலங்களான இளவேனில்-முதுவேனில், மழைக் காலங்களான கார்-கூதிர், பனிக் காலங்களான முன்பனி-பின்பனி இடம் பெறுகிறது.

இந்த வரிசையில் பார்க்கும் போது, தை மாதம், முன் பனிக் காலம். இந்தக் காலத்தில் பகலை விட இரவு அதிகமாக இருக்கும். திருடர்களுக்கு இரவு அதிகமாக இருந்தால் வசதி தான். ஆனால், நேரிய ஆட்சியை விரும்பும் தமிழர்கள் கதிரவன் நேர் மேலே இருந்து, இரவும் பகலும் சமமாக இருக்கும் நாளைத் தானே ஆண்டுத் துவக்கமாகத் கருத முடியும்?

வான்மண்டலத்தின் 27 நாள் மீன் கூட்டங்கள், கணிப்பதற்காக பயன் படுத்தப் படுகின்றன. ஒவ்வொரு ராசிக்கும் 2¼ நட்சத்திரம் என்ற விகிதத்தில் அவை கணக்கிடப் படுகின்றன. இந்த அடிப்படையில் பார்த்தால், 4 ராசிகளுக்கு ஒரு முறை தான், முழு நட்சத்திரத்திலிருந்து ஒரு ராசி துவங்கும். மேடம் (சித்திரை), சிம்மம் (ஆவணி) மற்றும் தனுர் (மார்கழி) ஆகிய மாதங்கள் மட்டும் தான் நாள் மீனின் (நட்சத்திரம்) முதல் பாதத்திலிருந்து துவங்குகின்றது. இந்த அடிப்படையிலும் தையை முதல் மாதமாகக் கொள்ள இயலாது. இந்த வரிசையிலும் கூட, வேனிற், மழை மற்றும் பனி என்ற மாதத் தொகுப்பு வருவதிலிருந்து, தமிழர்களின் மதி நுட்பம் புலப்படுகிறது. இந்த உயர்ந்த வானவியல் ஆராய்ச்சியாளர்களை கணியர் என்றும், அறிவர் என்றும் ஆசான்மார் என்றும் அழைத்தனர்.

   "விண்ணில் உலகம் விளைக்கும் விளைவெலாம்
    கண்ணியென்று  உரைப்பான் கணி” (புறப் பொருள் வெண்பா மாலை)

இப்படி தமிழர்கள், ஆண்டுத் துவக்கத்தை வானவியலைத் தொடர்பு படுத்தியும், கால சுழற்ச்சியின் அடிப்படையிலும் நிர்ணயித்து வந்தனர். இதை ஆதாரமாகக் கொண்டு பார்த்தோமேயானால், தையை முதல் மாதம் என்று எவ்வகையிலும் கொள்ள முடியாது.

நெற்றிக் கண் திறப்பினும் குற்றம் குற்றமே என்று தமிழுக்காக தமிழ் தந்த இறை கூற்றுக்கு மாற்றுரைத்த நக்கீரர், சித்திரையில் தான் ஆண்டு துவங்குகிறது நெடுநல் வாடை மூலமாக நமக்கு எடுத்துரைத்துள்ளார்.

    திண்ணிலை மருப்பின் ஆடுதலையாக
    விண்ணூர்பு திரிதரும் வீங்கு செலன் மண்டிலத்து
        -நெடுநல்வாடை (160-161)

மேட ராசியை முதலாகக் கொண்டு வான மண்டலம் சுழல்கிறது என்று பொருள்படும்படி இந்தப் பாடல் அமைந்துள்ளது.

தையத்தக்க என்று குதிப்பவர்களிடத்தில், தை தான் ஆண்டுத் துவக்கம் எனக் கொள்வதற்கு ஏதாவது ஆதாரம் இருக்கிறதா? மறைமலை அடிகள் சொன்னார் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக, விஞ்ஞானம், பொது அறிவு, பகுத்தறிவு, மரபு, இலக்கியம், சரித்திரச் சான்று போன்ற அனைத்துக் கூறுகளையும் புறம் தள்ளி விட வேண்டும் என்பது மேட்டிமத்தன்மையின் வெளிப்பாடே அன்றி வேறென்ன? 4ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த ஒரு பாதிரியாரின் கூற்றின் அடிப்படையில், ஆண்டு மாற்றம் செய்ததை உலகம் ஏற்றுக் கொண்டதைப் போல், தமிழர்களும் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்கிறாரோ தமிழண்ணல்?

கி.பி 4 ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பின், ரோம நாகரீகத்தின் கறை படிந்த படையெடுப்புகளினால், பல்லாயிரக்கணக்கான பழமை வாய்ந்த நாகரீகங்களும், பண்பாட்டுச் சுவடுகளும் மறைந்தே போயின. எந்த அடிப்படையும் இல்லாமல், ’ஒருவர்’ சொல்லி விட்டார் என்று ஆண்டுத் துவக்கத்தை மாற்றுவது, ரோமானியர் இழைத்த நாச வேலை போன்றது தானே? இதில் அழிவது, நம் தமிழர் பண்பாடும் நாகரீகமும் அல்லவா? இதனால் தானோ என்னவோ ”மிகுந்த ஆராய்ச்சியின்றி பார்ப்போம்” என்று ஆண்டுத்-துவக்க-சர்ச்சை தொடர்பான கட்டுரையில்,  தமிழண்ணல் அவர்கள் சான்றில்லாமல் பகர்ந்துள்ளார்.

மறைமலை அடிகள், தை தான் ஆண்டுத் துவக்கம் என்று சொன்னதையும், அதையே திருவள்ளுவர் தினம் என்று சொன்னதையும் தமிழறிஞர்கள் ஏற்றுக் கொண்டனர் என்று வாதிட்டுள்ளார். இதற்குக் காரணம், தமிழுக்கென்று ஒரு அடையாளம் தேவை என்பது தான். செம்மொழி என்ற அடையாளமே தமிழின் தனித் தன்மைக்குப் போதாதா? அடையாளம் ஏற்படுத்தினால் தான் தமிழுக்கு அங்கீகாரம் கிடைக்குமா? அந்த நாதியற்ற நிலையிலா தமிழ் இன்று இருக்கிறது? இப்படியே வாதிட்டுக் கொண்டு போனால், தமிழ் நாட்டுக்கும் தேசியப் பறவை, தேசிய விலங்கு, தேசிய மலர் என்றெல்லாம் அடையாளங்களை ஏற்படுத்துவது தான் தமிழ் ஆராய்ச்சியாளர்களின் முழு நேர வேலையா? உலகிற்கே வழிகாட்டியான தமிழ் மொழிக்கு இதை விட ஒரு அவமானம் தேவையா?

இப்படி அடையாளம் தேடும் முயற்சியில், தமிழ் வரலாறு கேலிக் கூத்தாக்கப் பட்டுள்ளது. வள்ளுவருக்கு சம்பந்தமேயில்லாத தை மாதத்தில் வள்ளுவர் தினம் என்று அறிவிக்கப்பட்டு, எந்த அடிப்படையும் இல்லாமல் வள்ளுவர் பிறந்தது கி.மு. 31 என்றும் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. முதுபெரும் தமிழ் அறிஞர்கள் மு.வ., அண்மையில் மறைந்த இலங்கை சிவத்தம்பி போன்றவர்கள், கி.பி. 1 ம் நூற்றாண்டுக்குப் பின் தான் வள்ளுவர் பிறந்ததாகக் குறிப்பிட்டுள்ளனர். அடையாள வேட்டையில், உலகப் பொது மறை தந்த வள்ளுவனுக்கு போலிப் பிறப்புச் சான்று வழங்கப் பட்டு விட்டது. தமிழகத்தில் வள்ளுவரின் பிறந்த தினமாக வைகாசி மாதம் அனுட நட்சத்திரமும், நினைவு நாளாக மாசி மாதம் உத்திர நட்சத்திரத்தில் திருவள்ளுவர் குரு பூசையும் அனுசரிக்கப் படுகிறது. கணியன், அறிவர், ஆசான்மார் என்ற பரம்பரையை அடிப்படையாக்க் கொண்டு, திருவள்ளுவரைத் தன் சமுதாயம் என்று ஏற்றிப் போற்றி வரும் வள்ளுவ சமுதாயத்தின் மரபை அவமதிப்பது மேட்டிமைத் தனம் இல்லையா? இப்போது, தை தமிழாண்டின் துவக்கம் என்று ஆதார பூர்வமாக நிரூபிக்க முடியவில்லை என்றவுடன், தையுடன் சித்திரையையும் இணைத்துக் கொள்ளலாம் என்ற சமரசத்திற்கு, பாவம் தொல்காப்பியர் பலியாக வேண்டுமா? இப்போது இவருக்கும் பிறப்புச் சான்றிதழ் கொடுக்க தமிழ் தாசில்தார்கள் தயாராகி விட்டனரா?

இந்தக் கட்டுரையில் தமிழண்ணல் அவர்கள், இதற்கு முன் கார்த்திகை மாதம் புத்தாண்டாக இருந்துள்ளது என்று

    நலமிகு கார்த்திகை நாட்டவர் இட்ட
    தலைநாள் விளக்கின் தகையுடைய ஆகிப்

என்ற கார்நாற்பது பாடலை அடிக்கோள் காட்டியுள்ளார். இந்தப் பாடலில் தலை நாள் என்பது கார்த்திகை நட்சத்திரம் அல்லது பௌர்ணமியைத் தான் குறிக்கிறது. கார்த்திகை மாதத்தில், கார்த்திகை நட்சத்திரத்தில் பௌர்ணமி வருவதால், மதியை அடிப்படையாகக் கொண்டு கணிக்கும் மாத முறைகளில், இந்த நாளுக்கு முக்கியத்துவம் வழங்கப் படுகிறது. தமிழ்நாட்டில் கார்த்திகையை முதல் நட்சத்திரமாகக் கொண்டு கணிக்கும் முறையும் வழக்கில் இருந்துள்ளது. அதன் அடிப்படையில், கார்த்திகை நட்சத்திரத்தை தலை நாள் என்று அழைத்திருக்கலாம். மணிமேகலையில் “பாத்திரம் பெற்ற காதை” வரி 41-43ல், விசாக நட்சத்திரம் நடு நட்சத்திரமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. அப்படி விசாகம் நடு நட்சத்திரமாக ஆக வேண்டுமென்றால், கார்த்திகையிலிருந்து 14வது நட்சத்திரம் விசாகம்; அனுஷம் துவங்கி 14வது நட்சத்திரம் கார்த்திகை என்று வந்தால் தான் விசாகம் நடு நட்சத்திரமாக ஆக முடியும். அசுவதி நட்சத்திரத்தையும் முதல் நட்சத்திரமாகக் கொள்ளும் பழக்கமும் தமிழகத்தில் இருந்து வருகிறது. திருவாவடுதுறை ஆதீனத்தின் குருமஹாசன்னிதானமான குரு நமச்சிவாயம் ஸ்வாமியின் சமாதி தினம் மகரத் தலை நாள் என்று வழங்கப்படுகிறது (தை-அசுவதி).

பூக்கள் பூக்கும் முதல் நாள், முழு நிலவுடன் சேரும் நாள் மீனைக் குறிக்கும் நாள், இளவேனிற் காலத்தின் முதல் நாள் என்று சங்க இலக்கியங்களில் தலைநாள் குறிப்பிடப் படுகிறது.

    தலைநாட் பூத்த பொன்னிணர் வேங்கை (மலைபடு கடாம் (305)

    தலைநாட் செருந்தி தமனிய மருட்டவும் (சிறுபாணாற்றுப் படை (147)

    பங்குனி உயர் அழுவத்துத்
    தலைநாள் மீன்நிலை திரிய (புறநானூறு (229:6)

சித்திரை, ஆண்டுத் துவக்கமல்ல என்ற பொய்யை மெய்யாக்க, ஆராய்ச்சியாளர்கள் தமிழ் இலக்கியங்களைத் திரித்துக் கூறுவது, ஆட்சியாளர்களின் சான்றுக்கேங்குவோர்களின் போலித்தனத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.

60 ஆண்டு முறை, தொடர் ஆண்டு இல்லை என்று தமிழண்ணல் அவர்களின் கூற்றை யாரும் மறுக்கவில்லை. ஆனால், 60 ஆண்டு கணக்கீட்டு முறை வானவியல் நுட்பத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. வான் மண்டலத்தை வியாழன் ஒரு முறை சுற்றி வர 12 ஆண்டுகளாகும். சனி ஒரு முறை சுற்றி வர 30 ஆண்டுகளாகும். இப்படி அனைத்து கிரகங்களும் அதே நிலைக்கு வர 60 ஆண்டுகளாகும். ஏனென்றால், வியாழன் ஐந்து முறை சுற்றி வர 60 ஆண்டுகளாகும், சனி இரண்டு முறை சுற்றி வர 60 ஆண்டுகளாகும். இதன் அடிப்படையில் தான், 60 ஆண்டு முறை ஏற்படுத்தப் பட்டது. வியாழ மாலை என்ற நூல் இதைப் பற்றிய விளக்கங்கள் கொண்டுள்ளது. இது தமிழர் கண்டதே என்று முனைவர் இராம பெரிய கருப்பன் நீதி மன்றத்தில் சான்றளித்துள்ளதை நாம் நினைவு கூற  வேண்டும். திருநாவாய்ப் பகுதியில் சேரமான் பெருமாள் தேர்வு செய்யப்படுவது மகாமகத்தில் தான். இந்த மகாமகம் 12 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை, வியாழ வட்டத்தையே அடிப்படையாக்க் கொண்டு வருவது குறிப்பிட்த்தக்கது.

தமிழகத்தில் கலியுக ஆரம்பத்தைத் தொடர் ஆண்டாகக் கொண்ட வழக்கம் இருந்து வந்துள்ளது. 9 ஆம் நூற்றாண்டு செப்புப் பட்டையங்களில்,
    "கலியுகக் கோட்டுநாள்  பதினான்கு நூறாயிரத்து நாற்பத்து ஒன்பதினாயிரத்து     எண்பத்து  ஏழு சென்றநாள்" (Travancore Archaeological Series, Vol. 1, page 19)
என்ற வரிகள் இதற்கு சான்றாகும்.

வியாழ வட்டத்தை மையமாகக் கொண்ட ஆண்டு கணக்கீட்டு முறை, 10 ஆம் நூற்றாண்டு மாம்பள்ளிச் செப்பேடுகளிலும், 13 ஆம் நூற்றாண்டு கொங்கு பாண்டியர் கல்வெட்டுகளிலும் இடம் பெற்றிருக்கிறது. அண்மையில், இராஜ ராஜ சோழனுக்கு ஆயிரமாவது ஆண்டு விழா எடுத்த தமிழக அரசு, எப்படி இந்த ஆயிரமாவது ஆண்டை கணித்தது? அப்போது தொடராண்டுச் சிக்கல் இவர்களுக்கு ஏற்படவில்லையா?

தை மட்டுமே புத்தாண்டு என்று கடந்த ஆட்சிக் காலத்தில் கொக்கரித்த தமிழறிஞர், தையும் சித்திரையும் புத்தாண்டு என்ற நிலைக்கு இப்போது வந்து விட்டார். ஆதாரமற்ற தையிக்காக, முதலில் திருவள்ளுவரை பலிகடா ஆக்கினார்கள். இப்போது குப்புறக் கவிழ்ந்து மீசையில் மண் ஒட்டவில்லை என்று சித்திரைக்குப் புது அடையாளத்தைக் கொடுக்க, தொல்காப்பியரை பலி பீடமேற்றத் துடிக்கிறார்கள். ஜூன் மூன்றை ஆண்டுத் துவக்கமாக மாற்றி, கம்பன் ஆண்டு என்று அழைத்து, இவர்கள் கம்பனையும் காவு வாங்குவார்களா?

முகவரிக்கு ஏங்கும் இந்த முனைவர்களுக்கு பிரச்சனை தொடராண்டு என்றால், ஒரு தொடராண்டை ஏற்படுத்துவதில் யாருக்கும் பிணக்கு இல்லை. இதற்காக, திருவள்ளுவர், தொல்காப்பியரை எல்லாம் கூறு போடுவதை விட்டு விட்டு, தமிழ் இலக்கியங்களை திரித்து சொல்வதையும், அறிவியல் பின்னணியில்லாத வரட்டு வாதங்கள் மொழிவதையும் விட்டொழித்து, பகுத்தறியும் அறிவியலுக்கு உட்பட்டு அனைவராலும் ஏற்றுக் கொள்ளப் படும் ஒரு தொடராண்டை நிர்ணயிக்கலாமே?

சித்திரையை முதல் மாதமாகக் கொண்டு துவங்கி, வியாழ வட்ட அறிவியலையும் ஏற்றுக் கொண்டு, ஒரு காலக் குறியீட்டாக தமிழ் மன்னர்கள் கூட்டணியமைத்து, படையெடுப்புக்களிலிருந்து தமிழகத்தைக் காத்த ஆண்டை, தொடராண்டின் அடித்தளமாக்க் கொள்ளலாம். கி.மு. 298-272ல் அரசாண்ட, அசோகச் சக்கரவர்த்தியின் தந்தை பிம்பிசார மன்னன், தனது மௌரிய சாம்ராஜ்யத்தை விரிவுபடுத்தும் நோக்கத்தில், தென்னாடு நோக்கி படையெடுத்த போது, தமிழகத்தைக் காக்க மூவேந்தர்களும் பிற தமிழ் மன்னர்களும் சேர்ந்து கூட்டணி அமைத்தனர். இந்தக் கூட்டணியை முறியடிக்க முடியவில்லை என்று அசோகர் காலக் குறிப்புகளும் விளக்குகின்றன. சேர-சோழ-பாண்டிய-அதியமான்-இலங்கை-காந்தாரம் வரை பரவிய கிரேக்க நாடு, இவற்றை படை பலத்தால் வெல்ல முடியவில்லை, தர்மத்தால் வென்றேன் என்று அசோகன் குறிப்பிடுகிறான். இதில் அதியமான் “சத்தியபுத்திரன்” என்று அழைக்கப் படுகிறான். 113 ஆண்டுகளுக்குப் பின், இந்தக் கூட்டணியை காரவேல மன்னன் முறியடித்து, தமிழகத்தை வெல்கிறான். இந்தக் குறிப்பு ஒடிஷ்ஷா மாநிலம் ஹத்திக்கும்பா (யானைக் குகை) கல்வெட்டுக்களில் இடம் பெற்றுள்ளது. இப்படி ஆதாரமுள்ள நிகழ்வை தொடராண்டின் துவக்கமாக வைத்து, கால சுழற்சியை அடிப்படையாகக் கொண்டு, சித்திரையை முதல் மாதமாகவும், வானவியல் நுட்பத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, 60 ஆண்டுக் கணக்கீட்டை நாம் பின்பற்றினால், தொடராண்டு என்ற ஒரே வாதத்தை முன் வைக்கும் தமிழ் ஆர்வலர்களின் தணியாத தாகம் தணிக்கப்படும். அதே வேளையில் தெய்வத் தமிழின் மாண்பும் மரபும் காக்கப் படும்.

Read 1786 times
Rate this item
(0 votes)
Last modified on Friday, 10 October 2014 10:37

Email This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Leave a comment